“Hoe ben jij zo geworden?”
182 jaar later, vijf generaties verder in de tijd, kijk ik met trots en ontroering naar een boek van mijn voorvader, Jean Baptiste, uit 1843. Opgenomen in erfgoed collectie grafische vormgeving van de Universiteit van Amsterdam.
Wat begon als een persoonlijk onderzoek naar mijn familiegeschiedenis, mondde uit in een verhalend, beeldend en experimenteel project waarin ik drie dingen combineerde die ik het liefste doe: onderzoeken, schrijven en maken.
Dat onderzoek is nu klaar.
Ik vormde een eeuw geschiedenis om in 23 persoonlijke kleine verhalen en beelden.
Geschreven vanuit het perspectief van gewone mensen die ooit werkten, liefhadden, rouwden, geloofden, vluchtten of droomden.
In de periode van 1838 tot 1948.
Het is een nogal uitvoerig boekwerkje geworden.
Dat interessanter blijkt dan ik zelf dacht.
Bijvoorbeeld voor liefhebbers van verhalen, van geschiedenis of van alternatief (stamboom)onderzoek.
Of als voorbeeld van een manier om je eigen geschiedenis persoonlijk te maken.
De afgelopen weken zwierf het boekje rond, bleef het hangen en stond het in de wachtstand. Geen goed idee. Voor mij is afgerond en ik wil het graag in het licht wil zetten en geven. Misschien zijn er tig andere opties waar ik nu niet aan denk, maar de tijd is nu. De wereld in, waar het hoort.
Daarom kan iedereen die het wil (jij?) het nu lezen en bekijken. Zonder ingewikkelde inlogs, wachtwoorden of betaalmuren. Gewoon lekker kijken en lezen.
Meer informatie en de link naar het boekje kun je hier vinden.
Een bundeling van sporen, gedocumenteerd in:
*Verhalen in tekst – geschreven vanuit de perspectieven van zij die toen leefden.
*Beeldend werk – schilderijen, tekeningen en mixed media creaties.
*Historische sporen – archiefmateriaal, aktes, foto’s, stadsfragmenten.
Ik hoop dat je kijkt, leest en geniet van deze bundeling.
Een kleine ontdekkingsreis vol verrassingen.
Over tijd, identiteit, verbondenheid, en over de kracht van beelden en verhalen om onszelf én elkaar beter te begrijpen.
We hebben allemaal een verleden, maar vergeten misschien soms dat we er ook uit voortkomen.
Hoe ben jij zo geworden?
Wie waren de mensen vóór jou?